زندگی یه قصس که وقتی می ری توبطنش  می بینی با همه اتفاقاته شیرین و تلخش 

   فقط تلخیای  روزگار شد نصیب ما   از جاده ابریشم یه کوره راه مسیر ما

 

   تو جوونیاش عکس پیریش و می زنه به قاب  توی جامعه هم رو صورتش میزاره نقاب

   ارزوهام تو دست باد   پس کی میشیم از غم ازاد    رویای من نقش آبه

                           امشب خدا  انگارخوابه 

   قانون اینه زنده بادو شب نشده مرده باد   جای زندگی این زنده ها به یاد مرده هاست

   توی سختی ها همین بس که کنارت یه دوسته   زندگی یه سیب باید گاز بزنی با پوستش

   زندگی یعنی خفه شو نیما پسر بد     دیگه حرفام تموم حالا نقطه سر خط

   زندگی یه اسب که می ره به تاخت آره    درست مثل یه بازی که بردوباخت داره

   تو می بازی یکی باید اشکات و پاک کنه            

                                                    زندگی ادامه داره تا تورو خاک کنه     

  ...

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1388ساعت 11:26 توسط نیما رسولی| |